معماری کلیسای جامع سنت باسیل

می 10, 2020

معماری کلیسای جامع سنت باسیل

کلیسای جامع سنت باسیل

کلیسای جامع سنت باسیل (Saint Basil’s Cathedral) که نامش برگرفته از یکی از قدیسین محبوب روسیه است؛ به دستور ایوان مخوف به پاس فتح شهر قازان از چنگال مغول‌ها در نزدیکی کاخ کرملین در مسکو ساخته شد و قدمت آن به قرن 16 میلادی بازمی‌گردد. این کلیسا با گنبدهای رنگارنگ و پیازی شکل خود یکی از جاذبه های توریستی روسیه به شمار می‌آید.
نمای داخلی کلیسا با تزئینات و نقاشی‌های ظریف و استادانه مزین گشته و از سبک‌های بیزانس، رنسانس و هنر معماری اسلامی در ساخت  بنا بهره  گرفته شده است.  
متخصصین معماری تا به امروز نتوانسته‌اند به یک ایده‌ی واحد در مورد نوع ساختار این کلیسا دست یابند اما موضوع کاملاً مشهود، احترامی است که با ساختن هشت کلیسا در اطراف یک کلیسا نمایان می‌شود و برگرفتـه از نماد ستاره هشت پر به عنوان رکنی مقدس در بناهای قرون وسطایی قلمداد می‌گردد. البته امروزه ساختار اصلی کلیسا در زیر لایه‌ای از تغییرات جدید پنهان شده است.
کلیسا در قرن 17 بازسازی شد و یک برج ناقوس به آن اضافه گردید، سقف چوبی اش نیز با آجرهای قوس دار جایگزین شد.
افسانه ها حاکی از آن است که دو معمار کلیسا توسط سزار روسیه کور شدند تا دیگر نتوانند بنایی به این زیبایی و رنگارنگی بسازند. هر چند سندی بر راستی این افسانه وجود ندارد ولی بر اهمیت یکتایی سازه تأکید دارد.
 
در زمان اتحاد جماهیر شوروی صحبت‌هایی مبنی بر تخریب سنت باسیل نقل شد اما معمار معروف بارانوسکی (Pyotr Baranovsky) بعد از شنیدن این خبر با فرستادن تلگرافی شجاعانه به استالین سعی در جلوگیری از تخریبش نمود هرچند این تلاش‌ها پنج سال زندان برایش در پی داشت، اما کلیسای سنت باسیل از تخریب به دور ماند. البته این مجموعه، بارها دچار آتش سوزی و آسیب هایی بر اثر حمله سپاه ناپلئون به مسکو شد ولی با این وجود ابهت و زیبایی خود را همچنان حفظ نموده و یکی از میراث جهانی است که در فهرست یونسکو به ثبت رسیده است.
 
از سال 1929 سنت باسیل را به موزه تبدیل نمودند و تنها در برخی روزهای خاص مراسم روحانی و عبادی در آن به عنوان کلیسا برگزار می شود.
 
 
گردآوری شده توسط تیم طراحی کهن سرام
 
 
 
معماری کلیسای جامع سنت باسیل

ساخت این کلیسای سنگی تنها شش سال طول کشید و کار ساخت آن فقط در طول ماه‌های گرم انجام می‌شده است. بنای این کلیسا از آجر ساخته شده و زیر بنای آن، زیر زمین و برخی بخش‌های دیگر از سنگ سفید ساخته شده است.

ساخت کلیسا در پاییز 1559 تقریبا به اتمام رسید که این تاریخ مقارن بود با جشن شفاعت حضرت مریم (س) که در آن تمام کلیساها، حتی کلیساهای نیمه‌تمام تقدیس می‌شدند. طی این جشن هر کلیسا نام یکی از مقدسین را به خود می‌گرفت و به این ترتیب نام کلیسای جامع جنوبی، “سنت ترتینه” نام گرفت.

محققان نظریه‌های مختلفی برای علت این نامگذاری مطرح کردند. یکی از آنها وجود کلیسایی چوبی تا سال 1554 در همان مکان بود که به افتخار فتح شهر مغولان و شکست سپاه قزان ساخته شده بود که “سنت ترتینه” نام داشت. بنابراین یکی از بناهای کلیسای جامع جایگزین آن باید “سنت ترتینه” را به عنوان نام خود می‌پذیرفت.

چهار گنبد این کلیسا نام خود را از مقدسینی گرفتند که در جنگ با قزان‌ها شجاعت به خرج داده بودند. “سپرین و جاستین”، “گریگوری” (روشنفکر بزرگ ارمنی)، الکساندر سیوریسکی و پیشگامان قسطنطنیه (با نام‌های الکساندر، جین و پاول) مقدسانی بودند که نام‌شان بر این چهار بنا گذاشته شد.

افسانه ها حاکی از آن است که دو معمار کلیسا توسط سزار روسیه کور شدند تا دیگر نتوانند بنایی به این زیبایی و رنگارنگی بسازند

معماری ایران و جهان , ,

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • 17 − هفت =